Po 1918 należała do Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych. Była w nim m.in. członkinią zarządu głównego, przewodniczącą komisji rozjemczej i przewodnicząca komisji ds. szkolnictwa żeńskiego. Była członkinią zarządu Rady Narodowej Polek. Od 1934 działała w Polskiej Macierzy Szkolnej, gdzie pełniła funkcję wiceprezeski zarządu na województwa wileńskie i nowogródzkie. Po przymusowym przejściu na emeryturę przeniosła się bowiem do Wilna, gdzie mąż wykładał na Uniwersytecie Wileńskim. Przeprowadziła ankietę na temat znaczenia rodziny w życiu robotnika, która stała się podstawą do referatu wygłoszonego na kongresie międzynarodowym w Brukseli w 1935. Była członkinią Zarządu Głównego Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych oraz wiceprzewodniczącą zarządu Fédération Internationale des Femmes Diplommées. W radio wygłaszała odczyty, publikowała w prasie. Była przewodniczącą Związku Pań Domu.