W czasie II wojny światowej brała udział w tajnym nauczaniu w zakresie szkoły średniej. Udostępniała książki z księgozbioru PMS. Uniknęła aresztowania, gdy nielegalnie, wraz z rodziną, w lutym 1944 przeprowadziła się do Warszawy. Tam uczyła na tajnych kompletach szkolnych. Po powstaniu warszawskim trafiła do obozu w Pruszkowie. Kiedy ją zwolniono, zamieszkała w majątku krewnych w powiecie grójeckim, gdzie organizowała dzieciom wiejskim naukę.
Po 1945 pracowała w Grójcu na kursach dla nauczycieli i maturzystów. Po przeprowadzce do Krakowa pracowała w Gimnazjum im. H. Sienkiewicza na kursach maturalnych oraz w Instytucie Szerzenia Kultury i Oświaty. Wróciła do Warszawy w 1974 i podjęła pracę w szkole dla oficerów i w Liceum im. H. Kołłątaja. Od 1948 pracowała w Liceum Ogólnokształcącym nr 13 im. Narcyzy Żmichowskiej. Na emeryturę przeszła w 1961, choć pracowała jeszcze na pół etatu oraz udzielała lekcji prywatnych.
Została odznaczona Orderem Świętego Sawy, Złotym Krzyżem Zasługi (1938) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1954).
W maszynopisie, w posiadaniu syna, pozostaje jej Pamiętnik nauczycielki.
Została pochowana na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku.
Przypisy