W 1785 Casa di Carità została zreformowana przez Wielkiego Mistrza Emmanuela de Rohan z paktem nowych regulaminów, jednocześnie zmieniono jej nazwę na Ospizio. Pod koniec XVIII wieku jego fundusz wynosił 12 606 scudi.
Ospizio działało nadal podczas francuskiej okupacji i na początku istnienia brytyjskiej kolonii. Podczas francuskiej okupacji byłe prostytutki i chore psychicznie pacjentki były przenoszone z Casetta w Valletcie do Ospizio, a od 1804 do 1832 i od 1848 do 1894 w tym miejscu mieścił się również sierociniec dla nieślubnych dzieci. 15 stycznia 1815 gubernator Thomas Maitland wydał Charitable Institutions Reform (Reforma Instytucji Charytatywnych), która przekształciła Ospizio w przytułek dla ubogich, a w kolejnym roku jego struktura administracyjna z czasów szpitalników została zlikwidowana, a podatek od aktów notarialnych, który zapewniał finansowanie, został uchylony. Tymczasem w 1816 ze Szpitala Cywilnego w Valletcie do Ospizio przeniesiono także chorych psychicznie pacjentów płci męskiej. W latach 20. XIX wieku, pobliskie budynki zostały przejęte i włączone do kompleksu. Między wrześniem 1835 a 1838 wszyscy chorzy psychicznie pacjenci z Ospizio zostali przeniesieni do Villa Franconi, dużego budynku mieszkalnego w Florianie, który został przekształcony w przytułek.