Dokładne ograniczenia dotyczące systemu fizycznego, które są konieczne do istnienia świadomości, pozostają nieznane, a sama świadomość może istnieć na kontinuum, na co wskazują badania dotyczące pacjentów z zespołem rozdwojonego mózgu oraz pacjentów świadomych, którym brakuje znacznych części tkanki mózgowej.
Teoria podejmuje dwa zasadnicze problemy związane ze świadomością: pierwszy dotyczy tego, dlaczego dany system jest świadomy lub nieświadomy (dlaczego świadomość powstaje tylko w określonych obszarach mózgu, np. w obszarze a nie w innych obszarach takich jak móżdżek oraz dlaczego świadomość objawia się w trakcie czuwania i zanika w trakcie głębokiego snu). Drugi problem dotyczy określenia, dlaczego konkretne części mózgu przyczyniają się do konkretnych jakości naszego świadomego doświadczenia, takich jak wzrok i słuch.
Założenia metodologiczne IIT jest oparte na trzech założeniach metodologicznych, które mają umożliwić naukowe badanie świadomości poprzez wnioskowanie o rzeczywistości wykraczającej poza subiektywne doświadczenie. Są nimi: Realizm – rzeczywistość istnieje niezależnie od naszego doświadczenia Fizykalizm operacyjny – istnienie fizyczne jest scharakteryzowane poprzez moc przyczynowo-skutkową.