Predykcje Teoria zintegrowanej informacji formułuje szereg przewidywań dotyczących świadomości. Przede wszystkim zakłada, że jej fizyczny substrat to ten układ elementów (np. neuronów), który maksymalizuje wewnętrzną moc przyczynowo–skutkową (), niezależnie od tego, na jakim poziomie organizacji się znajduje. Przewiduje również, że świadomość powinna zaniknąć, gdy kompleks ulega podziałowi, np. przy osłabieniu połączeń między półkulami. Praktycznym narzędziem do testowania tych przewidywań jest wskaźnik złożoności perturbacyjnej (PCI – Perturbational Complexity Index), który mierzy zdolność kory mózgowej do zintegrowanej i zróżnicowanej reakcji na stymulację poprzez przezczaszkową stymulację magnetyczną. Badania potwierdziły, że PCI obniża się przy utracie świadomości (np. w śnie, narkozie, czy w stanie wegetatywnym), zgodnie z przewidywaniami IIT. Teoria sugeruje też, że różnice jakościowe między doświadczeniami (np. kolory, dźwięki, przestrzeń) odpowiadają różnym strukturom w przestrzeni przyczynowo–skutkowej oraz że zmiany w połączeniach neuronalnych mogą modyfikować doświadczenie nawet bez zmian w aktywności neuronów.