W XX wieku rozwój teorii gospodarki socjalistycznej często opierał się na syntezach tych podejść.
Termin odnosi się również do analiz historycznych i współczesnych systemów gospodarczych w państwach socjalistycznych, czego przykładem są prace Jánosa Kornaia. Amerykański indywidualistyczny anarchista z XIX wieku, Benjamin Tucker, który łączył klasyczną ekonomię Adama Smitha i socjalistów ricardiańskich, a także Pierre’a-Josepha Proudhona, Karola Marksa i Josiaha Warrena z socjalizmem, uważał, że istnieją dwie szkoły myśli socjalistycznej: socjalizm anarchistyczny i socjalizm państwowy. Twierdził, że to, co je łączy, to teoria wartości oparta na pracy.
W ramach socjalizmu istnieją różnice poglądów co do zakresu społecznej kontroli nad gospodarką oraz roli państwa jako narzędzia przemian społeczno-ekonomicznych. Nadrzędnym celem ekonomii socjalistycznej jest ograniczenie roli kapitału jako samodzielnej siły gospodarczej i podporządkowanie go społecznie zdefiniowanym celom.