Jako odpowiedzialnych za zbudowanie zamku w Chrzelicach wskazuje się Joannitów lub władców z Niemodlina.
W XV wieku wieś znalazła się w granicach księstwa głogówecko-prudnickiego. W okresie wojen husyckich (1428–1434) Chrzelice zostały przez Husytów wytrzebione i mocno zniszczone. W 1430 o wsi wspomina dokument księcia prudnicko-głogóweckiego Bolka V. W XV wieku Chrzelice były uznawane za jedną z najsilniejszych twierdz w regionie – zaraz po Niemodlinie. mały|upright|Pieczęć Chrzelic (1902) W 1538 starostą chrzelickim został Heinrich Pogrell von Jägel z Pogorzeli koło Brzegu. Od 1578 Chrzelice były własnością rodziny Prószkowskich (właściciele Prószkowa i Białej), a następnie Ditrichsteinów z Mikulova. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W 1774 w Chrzelicach wzniesiono charakterystyczną dla ziemi prudnickiej kapliczkę-dzwonnicę. W 1783 król Prus Fryderyk II Wielki zakupił Chrzelice wraz z 11 okolicznymi wsiami i miastem Strzeleczki. Odtąd wieś stanowiła posiadłość królewską, oddawaną w zarząd dzierżawcom. Przez ponad 100 lat wsią opiekowali się przedstawiciele rodziny Hellerów.