Jednym z nich był Aleksander Heller (od 1855 pisarz państwowy w Prudniku), który w połowie XIX wieku rozsławił Chrzelice na całą Europę dzięki hodowli koni i owiec. Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała w polu dwóch rybaków pochylających się nad koszem z rybami, nad koszem ryba, a w otoku napis: SIEGEL D. GEMEINDE SCHELITZ KR. NEUSTADT O/S. (). 22 października 1848, w okresie Wiosny Ludów, grupa mieszkańców okolicznych wsi wybiła szyby w oknach gmachu nadleśnictwa w Chrzelicach i groziła pobiciem nadleśniczego, uważanego za „sprawcę chłopskiej krzywdy”. mały|lewo|Zamek w Chrzelicach w 1925 Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 1015 mieszkańców Chrzelic 135 posługiwało się językiem niemieckim, 851 językiem polskim, 1 innym językiem, a 28 było dwujęzycznych. Pod koniec 1920 roku wygasła dzierżawa Hellerów. W latach 1921–1938 właścicielem dóbr była Pruska Izba Skarbowa, od której dalszą dzierżawę otrzymali na przemian Aleksander Seydel i Margarette Bannert z domu Deloh. mały|Chrzelice wśród miejscowości ziemi prudnickiej na czeskiej mapie z 1922 W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego. Chrzelice znalazły się po stronie wschodniej, w obszarze objętym plebiscytem, w obwodzie nr 9 powiatu prudnickiego.