Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został wcielony do armii austro-węgierskiej. Urlopowany dla dokończenia studiów, 27 lipca 1918 otrzymał we Lwowie dyplom lekarski.
W listopadzie 1918 w Krakowie zgłosił się do 4 pułku piechoty Legionów. Wziął udział w obronie Lwowa. 4 stycznia 1919 został przydzielony do Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko referentaDz. Rozk. Wojsk. Nr 8 z 25 stycznia 1919, poz. 306.. 22 lutego 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Legionów Polskich w randze porucznika lekarzaDz. Rozk. Wojsk. Nr 25 z 6 marca 1919, poz. 810.. 24 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do kompanii zapasowej sanitarnej nr 5. Po zwolnieniu z wojska pracował jako asystent na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, a później, krótko jako lekarz szkolny we Lwowie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 575. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa lekarzy.