Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 1 batalionu sanitarnego w Warszawie.
W grudniu 1924 został powołany do czynnej służby w 1 batalionie sanitarnym i przydzielony do 21 pułku piechoty w Warszawie. Później został przydzielony do 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie na stanowisko młodszego ordynatora. Równocześnie pracował jako lekarz kasy chorych. 30 kwietnia 1926 został przemianowany z dniem 1 kwietnia 1926 na oficera zawodowego w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 maja 1924 i 1. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych (grupa lekarzy). Mieszkał w stolicy przy ul. Zakroczymskiej 6. W sierpniu 1929 został zatwierdzony na stanowisku starszego ordynatora. Z dniem 30 listopada 1929 został przeniesiony w stan nieczynny na przeciąg 12 miesięcy. Z dniem 1 grudnia 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Z dniem 31 marca 1931 został przeniesiony w stan spoczynku.