Wzrusza go piękno sztuki, dzieła dawnych mistrzów.
Pewnego dnia zauważa w pałacowym ogrodzie piękną dziewczynę. Dostrzega w niej żywą Psyche. Wraca do domu i po raz pierwszy tworzy z gliny rzeźbę, z której jest zadowolony. Przyjaciele są zachwyceni i widzą w niej dowód jego talentu. Psyche musi powstać w marmurze, a odpowiedni blok leży zaniedbany na podwórzu. Gdy dziewczyna odwiedza jego pracownię, rozpoznaje siebie w rzeźbie, a jej ojciec zleca wykonanie dzieła w marmurze.
W ubogim warsztacie panuje twórcze ożywienie. Gwiazda Poranna obserwuje, jak postępują prace w glinie. Artysta ogłasza, że życie to miłość i zachwyt nad pięknem, a nie ulotne przyjemności. Rozpoczyna rzeźbienie w marmurze, który stopniowo przybiera postać Psyche – uosobienia boskiego piękna. Psyche jest jak żywa. Gwiazda rozumie emocje i natchnienie, jakie mężczyzna odczuwa przy tworzeniu. Przyjaciele wychwalają jego rzeźbę, porównując ją do dzieł dawnych mistrzów. On sam czuje się natchniony przez Boga i wyraża wdzięczność.