W sezonie 2010/11 Q School z trzema turniejami zastąpiło ośmioczęściową serię PIOS jako amatorską serię kwalifikacyjną. Burns został wyeliminowany w półfinałach swojej grupy dwukrotnie w 2011 roku (przeciwko Stuartowi Carringtonowi i Chen Zhe). W 2012 roku wygrał swoją grupę w pierwszym turnieju, mimo że zmierzył się tylko z graczami, którzy mieli już doświadczenie zawodowe. Pokonał Adriana Gunnella, , Daniela Wellsa i w decydującym meczu Roda Lawlera wynikiem 4-3. Otrzymał dwuletni karnet na sezony 2012/13 i 2013/14.
Najlepszy nowy gracz i niewiele zabrakło do udziału w trasie W poprzednich dwóch latach Burns brał już udział w turnieju Players Tour Championship, który był częścią głównego cyklu snookerowego, ale otwarty dla amatorów. W obu sezonach dwukrotnie dotarł do 1/16 finału, pokonując takich graczy jak James Wattana i Rory McLeod. W swoim pierwszym sezonie zawodowym najbardziej udane występy odnosił na turniejach PTC. Dotarł do 1/8 finału Kay Suzanne Memorial Trophy i Munich Open, a także do ćwierćfinału Scottish Open. Zdobył wiele punktów w światowym rankingu, m.in. docierając do czwartej rundy kwalifikacyjnej w UK Championship i do finału World Open w Haikou. Pokonał już 16 najlepszych graczy, takich jak Ricky Walden i Graeme Dott, i po roku uplasował się na 68. miejscu.