Pierwszy zapis o wsi pochodzi z 1303 roku gdzie miejscowość wymieniona została w łacińskim dokumencie jako Wycense. Dokument był aktem darowizny komesa Chyciny Wisława (Vizlavus comes in Wycense) oraz Borzysława (Borislavus comitis Gothzlay), którzy podarowali cystersom z Paradyża dwie części dziedziny miejscowości Pieski Małe. Dokument odnotował również jako świadka miejscowego plebana Fridericus in Wycense.
W 1305 Bartłomiej wraz z braćmi Janem, Gerlachem i Wisławem z Chyciny wystawili we wsi dokument lokacyjny dla sołtysa wsi Pieski Małe. W 1307 Henryk opat klasztoru w Paradyżu oraz Bartłomiej, Jan, Gerlach i Wisław z Chyciny synowie zmarłego komesa oraz kasztelana międzyrzeckiego Dziersława poświadczyli, że klasztor posiadał w Pieskach Małych dwie części czynszu (łac. „duas partes in pactu et censu”), a wspomniani bracia posiadali tamże dożywotnio sądownictwo wyższe i niższe, a po ich zgonie klasztor miał posiadać to sądownictwo w dwóch częściach.