W latach 1399-1407 odnotowany został Dzierżek z Chyciny Chyciński, który od nazwy wsi przyjął odmiejscowe nazwisko, w 1402 notowany także jako dziedzic Niałka. W 1406 wspomniano jego żonę Grzymkę Chycińską oraz syna Wincentego z Chyciny. Dzierżek był ojcem Jana, Jakuba i Dziersława. W latach 1403-1405 Dzierżek Chyciński został pozwany przez Erazma Naramowskiego mieszczanina poznańskiego o 10 grzywien i 10 groszy uznając swój dług. W 1413 jego żona lub wdowa po nim Grzymka z Niałka Wielkiego toczyła proces z Barbarą żoną Sasina z Goruńska wygrywając 20 grzywien szer. groszy z tej sumy zastawnej, jaką Barbara posiadała u swojego wuja Mikołaja z Chyciny.
W latach 1412-1429 odnotowany został Jan Chyciński syn Dziersława. W 1412 zwolnił on Stefana, Andrzeja, Fabiana i Henryka Konopków z Bukowca koło Międzyrzecza od przysięgi dotyczącej 120 grzywien szkód i kosztów załogi (łac. „obstagium”), ponieważ chciał on pozwać winnego. W 1429 odnotowany jako brat Jakuba Chycińskiego. W latach 1413-1422 notowano Mikołajz z Chyciny, Chycińskiego syna Wincentego z Chyciny. W latach 1424-1452 wspomniano Sędziwója z Chyciny, Chycińskiego.