Warto zauważyć, że sposób układania klińców w formie „zygzakowatej” na elewacji mauzoleum, choć praktykowany w Cesarstwie Rzymskim, w VI w. wydaje się być stosowany jedynie na Bliskim Wschodzie, co wskazuje na to, że architektura mauzoleum mogła być dziełem architekta sprowadzonego z Syrii lub Azji MniejszejDeborah Mauskopf Deliyannis, Ravenna in Late Antiquity, Cambridge University Press, 2010, s. 444. [dostęp: 1.06.2025]. Innym przykładem jest mała kopuła na pendentywach w łuku Septymiusza Sewera w Leptis Magna w Libii. Sklepienia złożone z klińców przeżywały rozkwit we wczesnochrześcijańskiej Syrii: w Filippopolis w Dżabal ad-Duruzie występują sklepienia kolebkowe (o osi niepoziomej) oraz sklepienia krzyżowe, a także kilka bardzo pięknych sklepień półkolistychJoël Sakarovitch, Épures d'architecture : de la coupe des pierres à la géométrie descriptive (XVIe–XIXe siècles), Birkhäuser, 1998, s. 105. [dostęp: 1.06.2025]. Można również wspomnieć absydę bazyliki w Qualblosch, datowaną na koniec V w., absydę wschodniej bazyliki w Kalat Siman (również z V w.) oraz salę audiencji al-Mundhira w Resafie (VI w.). lewo|mały| Szkicownik Villarda de Honnecourta: przykłady rysu geometrycznego klińca. Pierwsze rysunki przedstawiające obróbkę kamienia znajdują się w Szkicowniku Villarda de Honnecourta.