Posługiwał się rzutem poziomym i pionowym do określania odpowiednich wymiarów i ustawienia klińców.
W swoim mistrzowskim traktacie L’Art du Menuisier, opublikowanym w latach 1769–1782André-Jacob Roubo, L’Art du Menuisier, Cellot et Jombert, Paryż, 1769–1782. [dostęp: 1.06.2025], André-Jacob Roubo poświęca rozdziały od 9 do 14 drugiej części zagadnieniom l’Art du Trait (strony 273–449, plansze 100–170). Wszystkie przedstawione przez niego zagadnienia odnoszą się oczywiście bezpośrednio do dziedziny, którą się zajmował, czyli stolarstwa. Jednak źródła, z których korzystał, wykraczają daleko poza jego epokę, ponieważ jest powszechnie przyjęte, że doskonale znał traktaty Philiberta Delorme’a (które również nie ograniczały się wyłącznie do zagadnień l’Art du Trait). Roubo szczególnie wysoko cenił współczesnego mu Fréziera i rozwinął oraz uzupełnił dzieło zapoczątkowane w 1729 roku przez Edme’a BlanchardaAndré-Jacob Roubo, L’Art du Menuisier, Cellot et Jombert, Paryż, 1769–1782., op. cit., przypis, s. 293. [dostęp: 1.06.2025].