W 1918 r. Claude Cahun wyjechała do Paryża, aby studiować literaturę, a nieco później dołączyła do niej Suzanne Malherbe – malarka, grawerka i autorka kolaży, partnerka Claude Cahun aż do jej śmierci, która przyjęła pseudonim artystyczny (Marcel) Moore.
Paryż (1918–1937) W 1922 r. Claude Cahun zamieszkała w Paryżu wraz z Marcel, pod adresem 70, bis rue Notre-Dame-des-Champs w dzielnicy Montparnasse.
W 1925 r. w czasopiśmie Mercure de France opublikowano jej opowieści o Ewie, Dalili, Judith, Safo i innych postaciach kobiecych znanych z literatury, mitologii, później znane jako zbiór Les Héroïnes.
W 1928 r. Cahun dołączyła do grupy teatralnej Le Plateau prowadzonej przez Pierre’a Alberta-Birota, gdzie wystawiała barokowe formy teatralne. Cahun poznała Henriego Michaux, Pierre'a Morhange'a i Roberta Desnosa. W 1929 roku Cahun zagrała w sztuce Sinobrody Pierre’a Alberta-Birota. Cahun podjęła się tłumaczenia studium psychologii społecznej „lekarza-filozofa-poety" Havelocka Ellisa (Mercure de France). Cahun współpracowała z magazynem Bifur, który opublikował jedno z jej zdjęć i zaprzyjaźniła się z pisarzem Georges’em Ribemont-Dessaignesem.
W 1930 r., Cahun opublikowała przy wsparciu księgarki Adrienne MonnierAveux non avenus (Éditions du Carrefour), tekst autobiograficzny ilustrowany fotomontażami.