Jednak „nie wytrzymała długo pod ostrzałem krytyki.”Chantal Brunschwig, Louis-Jean Calvet, Jean-Claude Klein, Cent ans de chanson française, Seuil, 1972.
W 1949 roku opuściła scenę, ale dalej nagrywała płyty. Czasami pojawiała się w Brazylii, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, gdzie prowadziła serię muzycznych programów telewizyjnych, które dubbingowała także na język angielski, zatytułowanych Quartiers de Paris / Dzielnice Paryża. Archiwum tych programów znajduje się w Radio-Canada. Ta część jej kariery pozostała nieznana we Francji. W Ameryce odniosła wielki sukces, szczególnie w Quebecu, lecz było już za późno, aby wznowić karierę. W 1954 roku wróciła na scenę w Paryżu, występując w Moulin Rouge. Jacqueline François załatwiła jej kontrakt płytowy z wytwórnią Véga, mimo że jej 33 obrotowa płyta Pathé (1954) nie doczekała się kontynuacji. Śpiewała do 1961 roku, wystąpiła m.in. w Sportpalast w Berlinie, gdzie w programie miała występ z Zarah Leander. Śpiewała także w Niemczech Wschodnich, gdzie towarzyszył jej Chór Armii Czerwonej.