Zaczyna zaniedbywać obowiązki szkolne i domowe. Jej osobowość ulega drastycznej zmianie: z miłej i życzliwej dziewczynki staje się agresywna, kłótliwa, a nawet stosuje przemoc fizyczną wobec brata. Książka opisuje rozwój zaburzeń neurotycznych i lękowych. Lula staje się obojętna na wszystko poza grą, do tego stopnia, że nie interesuje jej nawet zaginięcie własnego psa. Recenzenci zauważają, że „coś obudziło w niej bestię”.
Narracja prowadzi do dramatycznej kulminacji, w której narastające konflikty z rodziną i przyjaciółmi osiągają punkt krytyczny, prowadząc do kłótni na cmentarzu i ostatecznie do jej przyjęcia do szpitala psychiatrycznego. Otwarte zakończenie książki nie jest "szczęśliwe" w zwykłym rozumieniu, daje jednak nadzieję i pewne wskazówki, jak postępować w podobnych okolicznościach, odzwierciedlając realne, długoterminowe konsekwencje uzależnień.
Styl i recepcja krytyczna Styl pisarski Katarzyny Wasilkowskiej w Już, już!