Operacja Operację Titanic przeprowadzoną w dniach 5–6 czerwca 1944 roku, podzielono na cztery części (od I do IV), składające się z różnych kombinacji manekinów spadochroniarzy, podstępów dźwiękowych, chaff (o kryptonimie Window) i komandosów SAS. Głośniki były przymocowane do każdego manekina, aby symulować ogień z karabinu. Dodatkowo każdy manekin posiadał niewielki materiał wybuchowy, który go niszczył po wylądowaniu i sprawiał, że spadochroniarz wyglądał tak, jakby spalał swój spadochron. SAS dostarczył dwunastu ludzi, którzy po wylądowaniu mieli zlokalizować i otworzyć ogień do niemieckich żołnierzy, umożliwiając niektórym z nich ucieczkę w nadziei, że ci zgłoszą te desanty swojemu dowództwu. Aby oszukać Niemców i sprawić, by myśleli, że trwa duży desant spadochronowy, zespoły SAS odtwarzały 30-minutowe nagrane wcześniej dźwięki krzyczących żołnierzy i wystrzałów broni, w tym moździerzy.