Plany likwidacji i testy duobusów W 1974 trolejbusy były zagrożone likwidacją. Głównym powodem był przestarzały i nieujednolicony tabor. Pewną rolę odegrały również wyższe koszty w porównaniu z eksploatacją autobusów z silnikiem Diesla. Aby oszczędzać częściowo wyeksploatowane trolejbusy, od 1974 wyłączano je z ruchu od poniedziałku do piątku od 19:00, w soboty od 14:30 i przez cały dzień w niedziele. Na mocy aneksu do koncesji z 1944 SVE mogło już od 1959 w pojedynczych przypadkach wspomagać linie trolejbusowe autobusami.
Ponadto zgodnie z ogólnymi tendencjami w Europie trolejbus uważano za przestarzały środek transportu. W 1974 poza Esslingen pozostały już tylko trzy z ponad 50 zachodnioniemieckich sieci trolejbusowych: w Akwizgranie (zlikwidowane w lutym 1974), Kaiserlautern (zlikwidowane w 1985) i Solingen (działa do dziś).
W tej sytuacji Volker Hauff, ówczesny federalny minister badań i technologii, poseł SPD z Esslingen, wskazał miasto jako miejsce, w którym można przetestować trolejbusy z napędem pomocniczym. Projekt był bezpośrednim skutkiem kryzysu naftowego w 1973 i zapewnił dalsze funkcjonowanie trolejbusu w Esslingen.