Uosobienia zjawisk atmosferycznych i przyrodniczych Najpopularniejszymi istotami personifikującymi takie zjawiska atmosferyczne jak gwałtowne burze, gradobicia i wichry był bułgarski demon żmij (znany również pod innymi nazwami na Białorusi, Łużycach czy w Czechach), który zlatywał z chmur by porywać kobiety oraz płanetnicy (znani m.in. w Polsce, Czechach i na Ukrainie) – wznoszący się w powietrze, by przeganiać chmury burzowe. Liczne były również wyobrażenia Słowian dotyczące demonicznych mieszkańców pól, lasów i bagien. Pracując w okolicach pory południowej na polu można było natknąć się na wrogo nastawioną do człowieka południcę (najczęściej utożsamianą z postacią wysmukłej, ubranej na biało kobiety). Wędrując z kolei lasem, po bagnach czy terenach znajdujących się przy zbiornikach wodnych, natrafić można było na kuszące młodzieńców rusałki, błędne ogniki, czy wciągające pod wodę topielce. Niektóre demony można było jednak przebłagać składając im rozmaite ofiary.