Pod koniec wojny, w bitwie pod Bolonią, został kolejny raz ranny, w nogę.
Po wyjściu ze szpitala wysłano go do miejscowości do Como, gdzie poznał swoją przyszłą żonę Krystynę Wandę Witek, uczestniczkę powstania warszawskiego, następnie więźnia Stalagu VI C Oberlangen. Wzięli ślub wojskowy w kaplicy polskiej w Loreto. W 1946 wyjechali do Anglii, gdzie zamieszkali na stałe. mały|Grób jego rodziców i brata Polskę odwiedził dopiero ponownie po 69 latach, gdyż wcześniej był wydany na niego nakaz aresztowania. Wówczas odwiedził znajdujący się w Braniewie grób mamy i symboliczny grób ojca, który zginął w 1946 na Syberii.
Odznaczenia Został odznaczony Krzyżem Monte Cassino, Złotym Krzyżem ZasługiDziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Londyn, dnia 31 grudnia 1973, nr 5 oraz najwyższym polskim odznaczeniem wojennym, Orderem Virtuti MilitariJan Gancewski, Kinga Lisowska Rola kobiety na Warmii i Mazurach (XIX w. – pierwsza połowa XX w.), Olsztyn 2018, s. 142.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy bitwy o Monte Cassino 1944 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino Kategoria:Odznaczeni Orderem Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (władze RP na uchodźstwie)