Bernard Jacenty Polczyk (ur. 14 sierpnia 1911 w Łagiewnikach, obecnie część Bytomia, zm. 2 stycznia 1986 w Chorzowie) – polski działacz partyjny i państwowy, górnik, prezydent i przewodniczący Prezydium MRN w Chorzowie (1945–1951), przewodniczący Prezydium MRN w Szczecinie (1951–1953).

Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej, syn powstańca śląskiego i kowala Hermanna oraz Marii z Mięsopustów. Po szkole powszechnej w Łagiewnikach Śląskich podjął naukę zawodu kowala w kopalni. Po zwolnieniu od 1927 uczył się zawodu piekarza, w 1934 zdał czeladniczy egzamin piekarski. Ukończył trzyletnią wieczorową szkołę doszkalającą. Do wybuchu II wojny światowej pracował w warsztatach w Chorzowie, Katowicach i Łagiewnikach, a od 1934 do 1939 jako maszynista lokomotywy w KWK Łagiewniki. Działał także w Związku Strzeleckim jako szef sekcji oświatowej oraz w związkach zawodowych górników (sekretarz organizacji zakładowej).