Miejscowość została odnotowana w historycznych dokumentach prawnych, własnościowych i podatkowych. Była wsią szlachecką, która w początku XV wieku należała do rodu Wieruszów z Kowal. W 1401 Bernard Wierusz nadał 9 łanów należących do wsi paulinom wieruszowskim. Kolejny łan nadał im Wierusz z Białej. W 1420 Lutold z Wiktorowa nadał klasztorowi w Wieruszowie jeszcze jeden łan. Przez darowizny miejscowej szlachty własność wsi stała się mieszana.
W początku XVI wieku wymienia ją Liber beneficiorum archidiecezji gnieźnieńskiej spisany przez Jana Łaskiego. W 1511 odnotowano płatność dziesięciny z 5–12 łanów arcybiskupowi po 6 groszy oraz mierze owsa. W 1518 wymieniono dwa łany. W 1520 odnotowano dziesięcinę pieniężną z łanów osiadłych plebanowi w Żytniowie, natomiast arcybiskup pobierał ją z łanów opuszczonych. Wieś leżała wtedy w parafii Żytniów. W 1551 była częścią powiatu wieluńskiego. W roku 1552 własność wsi była mieszana i dzieliła się na trzy części należące do 4 Kowalskich, 2 Raczyńskich oraz klasztoru w Wieruszowie. We wsi gospodarowało wówczas 13 kmieci, a część łanów była opuszczona. Pół łana należało do sołtysa. W miejscowości stał również młyn zbożowy. W 1553 część Jana Kowalskiego liczyła 2 łany, a 1/2 łana była własnością sołtysią.