W 1533 prowincjał paulinów wieruszowskich zatwierdził Bartłomieja Zychalę na sołtysa Cieciułowa. Do sołectwa należał jeden łan oraz sadzawki i było ono własnością klasztoru w Wieruszowie.

Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze rosyjskim. Jako wieś „Cieciołów” leżącą w powiecie wieluńskim, gminie Rudniki, parafii Żytniów odległą 10 wiorst od Praszki, wymienia ją XIX-wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. Wieś dzieliła się na trzy części – wieś, dwór oraz zaścianek rządowy, które miały urzędowe oznaczenia A, B i C. W 1880 główna część A liczyła 56 domów oraz 840 mieszkańców. Ziemia należała do włościan i liczyła 31 włók. Na południowym krańcu wsi znajdował się dwór szlachecki położony w parku, z sadem i ogrodem, który pod koniec XIX wieku należał do Stamierowskiego. We wsi była także kuźnia oraz gorzelnia zbudowana według systemu Pistoriusza w 1870. Wytwarzano w niej okowitę, którą w 90% eksportowano za granicę. W okolicy wsi, przy granicy ze Śląskiem, znajdowały się pokłady torfu.

W 1909 r. w Cieciułowie zorganizowano I klasę szkoły gimnazjalnej. W 1918–1939 już działało sołectwo.