Odwrócenie uwagi aliantów od innych celów za pomocą Broni-V było taktycznym sukcesem Niemców.
Ataki lotnicze W maju 1943 roku alianckie służby wywiadowcze zaobserwowały budowę pierwszego z jedenastu dużych kompleksów dla tajnej niemieckiej broni w północnej Francji, w tym sześciu dla rakiet V-2. W listopadzie odkryto pierwsze z 96 miejsc wystrzeliwania latających bomb V-1.
Urzędnicy państw alianckich debatowali nad skalą zagrożenia ze strony niemieckiej broni odwetowej; niektórzy postrzegali te miejsca jako przynętę mającą na celu odwrócenie uwagi alianckiego dowództwa, podczas gdy inni obawiali się możliwości powstania głowic z ładunkiem chemicznym lub biologicznym.. Alianci otrzymali szczegółowe informacje o V-1, V-2 i ośrodku badawczym w Peenemünde od austriackiej grupy oporu skupionej wokół księdza Heinricha Maiera. Dotyczyło to również ośrodków produkcyjnych, takich jak Raxwerke. Gdy informacje rozpoznawcze i wywiadowcze dotyczące rakiet V-2 stały się wystarczająco przekonujące, Komitet Obrony Gabinetu Wojennego (Operacji) (War Cabinet Defence Committee (Operations)) skierował pierwszy zaplanowany nalot kampanii na Peenemünde (operacja Hydra) w sierpniu 1943 roku.