Ostatni z samolotów został zmodyfikowany na życzenie Ministerstwa Komunikacji Rzeszy. Zamontowano nowy silnik BMW IVa i oblatano w Szwajcarii w sierpniu 1925 roku. W styczniu 1926 roku, samolot na pokładzie statku trafił do Argentyny, gdzie zaprezentowano go przedstawicielom armii. Po prezentacji, maszyna przeleciała z Mendoza w Argentynie do stolicy Chile Santiago pokonując po drodze pasmo Andów o wysokości dochodzącej do 6000 m. Samolot zaprezentowano stronie chilijskiej ale bez konsekwencji w postaci zamówień.
Konstrukcja Dornier Do H Falke był wolnonośnym górnopłatem, z kadłubem pokrytym blachą duralową. Skrzydło połączono z kadłubem za pomocą czterech zastrzałów. Skrzydło dwudźwigarowe, w części pokryte blachą a w części płótnem. Silnik widlasty Hispano-Suiza 8Fb napędzał dwułopatowe śmigło. Podwozie stałe z płozą ogonową. Otwarta kabina pilota umieszczona tuż za krawędzią spływu skrzydła.
Przypisy
Kategoria:Niemieckie samoloty myśliwskie okresu międzywojennego Kategoria:Samoloty Dornier Kategoria:Samoloty myśliwskie okresu międzywojennego Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym