W 1865 roku został mianowany gubernatorem Holsztynu. Po wybuchu wojny prusko-austriackiej został postawiony na czele X Korpusu Armijnego. Odniósł zwycięstwo nad wojskami pruskimi w bitwie pod Trutnovem, jednak jego wsparcie podczas bitwy pod Sadową nie przechyliło szali zwycięstwa na stronę austriacką. Jeszcze w tym samym roku, po podpisaniu pokoju w Pradze, został Generałem-głównodowodzącym w Chorwacji i Slawonii i na tym stanowisku, w 1868 roku, awansował na stopień generała kawalerii (niem. General der Cavallerie). W 1871 roku reprezentował cesarza Franciszka Józefa na defiladzie zwycięstwa zorganizowanej w Berlinie po pokonaniu Francji przez Prusy w wojnie prusko-francuskiej. W tym samym roku przeszedł w stan spoczynku. Od 1863 do śmierci był drugim szefem 6. Pułku Ułanów. Podczas krachu na giełdzie w 1873 roku stracił większość oszczędności. Zginął śmiercią samobójczą w 1874 roku.
Odznaczenia Odznaczenia gen.