Studia zakończył w na UW ze specjalnością hispanistyka. Od 1965 zatrudniony został jako asystent w Instytucie Romanistyki UW, jednocześnie pracował jako tłumacz literatury z krajów Ameryki Łacińskiej, recenzent wydawniczy, redaktor i korektor. W styczniu 1969 udał się do Paryża korzystając z francuskiego stypendium Instytutu Hiszpanistycznego, po roku kolejnym wystąpił o azyl we FrancjiAnna Rzeczycka, Jerzy Sowiński, "Francja dla Polski na falach eteru", RFI (Radio France Internationale) [dostęp: 2024-06-22]. W grudniu 1969 podjął pracę dla sekcji polskiej Office de Radiodiffusion et Telévision Francaise jako dziennikarz radiowyLuciana Radut-Gaghi, "Les radios internationales et les exilés centre-est européens", w: Judit Maar, Augustin Lefebvre (red.), Exils et transferts culturels dans l'Europe moderne, L'Harmattan, Paryż 2015, s. 189-199, ISBN 978-2-343-06495-6.. Po przerwaniu przez Francję w 1974 nadawania audycji radiowych do Polski, od 1975 pracował w zespole który tworzył program nadawany na falach średnich przez rozgłośnię w Lille, a przeznaczony dla Polonii francuskiej i belgijskiej. W maju 1978 Kazimierz Piekarec przeszedł do redakcji powołanego formalne trzy lata wcześniej "Radio France Internationale" (RFI) nadającej audycje do Europy Wschodniej w języku francuskim (Chaine Est).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kazimierz Piekarec · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.