W 1938 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko inspektora Środkowej Grupy Szwadronów KOP w Warszawie.
W trakcie kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą Ośrodka Zapasowego Wileńskiej Brygady Kawalerii w Nowej Wilejce. We wrześniu 1939 przeszedł na terytorium Republiki Litwskiej, skąd wyjechał do Francji, a w czerwcu 1940 ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Został dowódcą samodzielnego szwadronu kawalerii w Obozie Oficerskim nr 2 w Broughton (od 16 października 1940 w Dunfermline). W 1942 został przeniesiony do Armii Polskiej na Wschodzie, w której pełnił służbę na stanowisku komendanta placu w Bagdadzie i Jerozolimie, a później został zastępcą komendanta placu w Rzymie. Po zakończeniu II wojny światowej i demobilizacji pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Został awansowany na pułkownika. Zmarł 20 stycznia 1966 w Londynie i został pochowany na cmentarzu Gunnersbury.
Był żonaty, dzieci nie miał.