Idzie do wielkiego dębu, gdzie mieszka leśna nimfa driada. Driada boi się myszy, ale potem się przekonuje i obiecuje pomoc. Opowiada myszce o swoim przyjacielu Fantazjuszu, który często ją odwiedza. Mówi, że postara się zdobyć dla niej pióro Fantazjusza, symbol fantazji. Fantazjusz przybywa, driada wyrywa mu pióro. Mysz je zjada, mimo że jest trudne do strawienia.
Wraca do biblioteki, by zdobyć uczucie poprzez „pochłonięcie” wzruszających powieści. Zjada książki i zaczyna odczuwać emocje. Uznaje się za poetę, bo zdobyła rozum, fantazję i uczucie, choć cierpi fizycznie. Twierdzi, że teraz potrafi opowiadać historie związane z patykami. I to ma być jej zdaniem zupa. IV. Opowiadanie czwartej myszy Mała mysz udaje się do dużego miasta i trafia na aresztowanego więźnia, który wzbudza jej zainteresowanie. Wchodzi do jego celi przez dziurę i zaprzyjaźnia się z nim, bo traktuje ją ciepło i dzieli się jedzeniem. Mysz zapomina o celu swojej podróży, zostaje z więźniem, ale pewnego dnia on znika i nie wraca.