Mysz idzie do dozorcy więzienia, który ją łapie i zamyka w kołowrotku, gdzie musi bez sensu biegać. Wnuczka dozorcy uwalnia mysz z klatki, a ta ucieka na dach, czując się wreszcie wolna. Nocą znajduje schronienie w wieży z sową i strażnikiem, ale ufa tylko sowie, mimo początkowych obaw. Sowa okazuje się mądra i uprzejma, obiecuje myszce opiekę i mówi, że będzie ją chronić przed zimą. Sowa tłumaczy jej, że „zupa na patyku od kiełbasy” to tylko ludzkie powiedzenie, które nic nie znaczy. Mysz rozumie, że prawda jest ważniejsza niż pustosłowie i postanawia wrócić do domu z tym przesłaniem. Jednak inna mysz zarzuca jej kłamstwo i twierdzi, że potrafi naprawdę ugotować „zupę z kołka od kiełbasy”. V. Zupa Czwarta mysz mówi, że nigdzie nie podróżowała, bo wszystko, co ważne, można osiągnąć w swoim kraju. Twierdzi, że zdobyła wiedzę dzięki samodzielnemu myśleniu, a nie przez kontakty z nadprzyrodzonymi istotami. Prosi, by zagotować wodę i wrzucić do niej patyczek, a król myszy ma zamieszać wrzącą zupę własnym ogonem. Mówi, że tylko ogon króla ma moc, by nadać zupie smak i siłę.