Wyprawa brandenburska – najazd połączonych wojsk Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego na Brandenburgię, który miał miejsce w 1326 roku.
Przyczyny W czasie konfliktu o władzę w Świętym Cesarstwie Rzymskim pomiędzy Ludwikiem IV Bawarskim a Fryderykiem III Pięknym, ten pierwszy zignorował papieskie dekrety i toczący się wobec niego proces kanoniczny. W wyniku tego Jan XXII ekskomunikował Ludwika IV Bawarskiego i wezwał do oporu wobec jego władzy. W 1323 roku na żądanie papieża zakon krzyżacki zawarł rozejm z Wielkim Księstwem Litewskim, który miał umożliwić Litwinom chrystianizację kraju. W 1325 roku Polska Władysława Łokietka zawarła z Litwą sojusz, przypieczętowany małżeństwem potomków władców – Kazimierza z Aldoną.
Pomimo krótkotrwałej poprawy stosunków polsko-brandenburskich, Królestwo Polskie (wspierane przez Wielkie Księstwo Litewskie) stanęło w konflikcie po stronie papieża i postanowiło najechać Marchię Brandeburską (po dyplomatycznych naciskach papieża).