Przebieg Według kroniki kanonika sambijskiego wyprawa rozpoczęła się w lutym 1326 roku (większość współczesnych badaczy sytuuje czas rozpoczęcia wyprawy na 9-10 lutego 1326 roku), zaś według Jana Długosza po 24 czerwca 1326 roku. Siły Królestwa Polskiego wspierane były przez liczący 1200 litewskich rycerzy oddział pod wodzą Dawida Grodzieńskiego. W konflikcie zakon krzyżacki i książęta pomorscy zachowali neutralność. Na przełomie lutego i marca 1326 roku wojska polskie i litewskie spustoszyły tereny Brandenburgii wraz z Berlinem. Litwini zdobyli znaczne łupy (w tym około 6000 jeńców), a do Polski przyłączona została kasztelania międzyrzecka. W czasie powrotu z Brandenburgii Dawid Grodzieński został zabity przez mazurskiego szlachcica, któremu miał on zgwałcić żonę.
Skutki Zniszczenia dokonane na terenie marchii wpłynęły neutralizująco na jej postawę wobec Polski i umożliwiły zawarcie pokoju w Landsbergu w 1329 roku. Wyprawa pozwoliła również na zacieśnienie więzi pomiędzy królem Polski a książętami pomorskimi. Najazd pozwolił na zacieśnienie stosunków polsko-litewskich, ale jednocześnie w związku z tym, że najazd Litwinów miał charakter łupieżczy, pogorszył on wizerunek Polski na dworach europejskich i utrwalił stereotyp Polaków walczących wraz z poganami przeciwko chrześcijanom.