W latach 1909-1911 studiowała na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Działalność niepodległościowa Jej działalność niepodległościowa sięga 1905 roku, kiedy wzięła udział w strajku szkolnym, prowadząc potajemne lekcje m.in. języka polskiego i historii dla dzieci z rodzin kolejarskich w Mławie. W czasie studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim wstąpiła do organizacji niepodległościowych działających na terenie Galicji, m.in. do Towarzystwa Szkoły Ludowej, „Zjednoczenia”, Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” oraz „Znicza”. Należała do Oddziału Żeńskiego Polskich Drużyn Strzeleckich. Po wybuchu I wojny światowej wraz z Marią Piłsudską założyła w Piotrkowie Ligę Kobiet Pogotowia Wojennego, organizację kobiecą wspierającą pod względem ideowym i aprowizacyjnym Legiony Polskie. Celem Grabowskiej było skupienie kobiet wokół koncepcji walki o niepodległą Rzeczpospolitą. W pierwszej fazie istnienia organizacja działała w sposób tajny. Prężna działalność Ligi rozpoczęła się w marcu 1915 r., kiedy do Piotrkowa przybył Departament Wojskowy Naczelnego Komitetu Narodowego. Grabowska stała się jedną z sygnatariuszek apelu do Polek, by czynnie zaangażowały się w pracę nad budową niepodległego państwa. Została wybrana wiceprzewodniczącą Ligi.