Oprócz działalności organizacyjnej pracowała w założonej przez Ligę herbaciarni oraz gospodzie ludowej wspierającej polskich żołnierzy. Ponadto dzięki niej powstały: księgarnia, biblioteka, pralnia. Organizowała uroczystości patriotyczne, spotkania i kiermasze, z których dochód szedł na cele legionowe. Prowadziła sprawozdania oraz nadzorowała stan finansowy organizacji. Odwiedzała rannych żołnierzy w szpitalu, by przekazywać im wiedzę o historii Polski. 9 maja 1915 roku w Piotrkowie pełniła rolę organizatorki oraz wiceprzewodniczącej I Zjazdu Ligi Kobiet Pogotowia Wojennego, który przerodził się w pierwszy przegląd sił kobiecych, działających na rzecz niepodległości Polski. Podczas zjazdu Liga uznała autorytet NKN, jako reprezentacji narodu polskiego, jednocześnie podkreślając własną niezależność organizacyjną. Kolejny zjazd Ligi odbył się w Piotrkowie 24-26 sierpnia 1916 roku. Grabowska postulowała zdystansowanie się od NKN i rozpoczęcie współpracy z Centralnym Komitetem Narodowym. Do swoich przekonań przekonała większość zgromadzonych.
W lipcu 1917 roku stanęła na czele nowo utworzonej sekcji opieki nad żołnierzami internowanymi i uciekinierami, co było odpowiedzią na kryzys przysięgowy i aresztowanie żołnierzy legionowych.