Łączna powierzchnia budynku wynosi 830 m².
Konstrukcja Realizacja monumentalnych ścian przypominających żagle wymagała zastosowania zaawansowanych technologii. Na wniosek inżyniera Antonio Michettiego, konsultanta Wikariatu Rzymskiego, zrezygnowano z pierwotnie planowanego systemu stalowo-tynkowego na rzecz konstrukcji złożonej z 38 typów prefabrykowanych paneli. Do ich montażu zaprojektowano przesuwną konstrukcję nośną, zwaną Macchina dei conci, która umożliwiała precyzyjne dopasowanie elementów bez bezpośredniego podwieszania ich w osi pionowej. mały|lewo|Wnętrze kościoła w 2017 roku.
Wnętrze Kościół posiada plan podłużny, a jego wnętrze organizują cztery łukowe ściany wykonane z betonu lanego na miejscu. Tworzą one wyodrębnione przestrzenie: centralne sanktuarium, kaplicę codzienną oraz baptysterium. Wejście do kościoła wyposażono w przedsionek oraz dodatkowe drzwi, nad którymi umieszczono organy osadzone w rzeźbiarskim, sześciennym elemencie architektonicznym. Przestrzeń liturgiczna została zaprojektowana zgodnie z zaleceniami Drugiego Soboru Watykańskiego – zgromadzenie wiernych zajmuje centralną część nawy, pod największym „żaglem”. mały|Drewniana ścianka Jedynym elementem różnicującym białą tonację wnętrza jest podwieszona ścianka wykonana z drewna.