Wyposażenie liturgiczne wykonano z rzymskiego trawertynu, w surowych, geometrycznych formach pozbawionych dekoracji. W skład wyposażenia wchodzą: ołtarz, ambona, sedilia oraz tabernakulum w formie sześcianu z pozłacanego brązu. Znajdują się one w bezpośrednim sąsiedztwie codziennej kaplicy. We wnętrzu umieszczono również rzeźbę Ukrzyżowanego Chrystusa z XVII wieku.
Ołtarz, nawiązujący formą do łodzi, został usytuowany nietypowo dla kościoła, po stronie zachodniej. Tradycyjnie lokalizacja ołtarza orientowana była na wschód. Wschodnią stronę świątyni wyznacza fasada nawy. Tabernakulum umieszczono w rogu kaplicy codziennej, po prawej stronie, co zapewnia jego widoczność także z głównej nawy, mimo pozornie bocznego położenia.
Wnętrze świątyni eksponuje naturalne światło, które przenika przez szczeliny pomiędzy elementami konstrukcyjnymi, rozświetlając przestrzeń. Główne źródło światła to szklany dach położony pomiędzy „żaglami”. W godzinach porannych i popołudniowych promienie słoneczne wpadają przez przeszkloną fasadę wejściową oraz ścianę ołtarzową. mały|Dzwonnica