W roku szkolnym 1932/1933 był dowódcą II plutonu 5 baterii oraz wykładowcą teorii strzelania, hippologii i baterii zaprzężonej. W październiku 1933 został przeniesiony do 4 pułku artylerii lekkiej w Inowrocławiu. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 37. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później został przeniesiony do 4 dywizjonu artylerii konnej w Suwałkach na stanowisko I zastępcy dowódcy dywizjonu.

W trakcie kampanii wrześniowej walczył jako dowódca III dywizjonu 33 pułku artylerii lekkiej. Wziął udział w obronie Lwowa. Po kapitulacji załogi miasta dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja pod pozycją 410.