Od 1 lipca 1943 roku Streib został mianowany podpułkownikiem i kommodorem 1. Skrzydła Myśliwców Nocnych (Nachtjagdgeschwaders). 11 marca 1944 roku Streib został 54. żołnierzem Wehrmachtu, który otrzymał Miecze do Krzyża Rycerskiego po 66 zwycięstwach powietrznych. W tym samym miesiącu Streib został wycofany z frontu i przeniesiony do sztabu Adolfa Gallanda, gdzie dzięki swojemu doświadczeniu w myśliwcach nocnych, pełnił funkcję Inspektora Myśliwców Nocnych i wniósł duży wkład w rozwój użycia myśliwców nocnych. Pod koniec wojny Streib posiadał stopień pułkownika. Pod koniec wojny w stopniu pułkownika dostał się do niewoli aliantów zachodnich, z której został zwolniony w 1946 r..
Służba w Bundeswehrze Po wojnie Streib początkowo pracował jako dyrektor zarządzający w dużej firmie zajmującej się handlem hurtowym. 16 marca 1956 r. wstąpił do utworzonej w 1955 roku Bundeswehry. Tam przez trzy lata kierował Szkołą Pilotów A w Landsberg am Lech, która zajmowała się szkoleniem początkujących pilotów niemieckich korzystających z amerykańskich samolotów treningowych T-6 Texan. Następnie przez sześć miesięcy służył w NATO Defense w Paryżu. W 1958 r., Streib awansował na generała brygady i od 1 stycznia 1961 roku był dowódcą Dywizji Lotniczej Południe w Karlsruhe. Od października 1962 r. dowodził 2.