Nazwa „Dardo” oznaczała rodzaj strzały. Otrzymał znak burtowy od skrótu nazwy: DR, zmieniony we wrześniu 1938 roku na DA (po przypisaniu pierwotnego znaku niszczycielowi „Nicoloso da Recco”). Dewizą okrętu było: Perche sicuro scocchiBył to wers z tragedii Francesca da Rimini Gabriele D’Annunzio. .
Dane taktyczno-techniczne
Opis ogólny Niszczyciele typu Dardo miały stalowy kadłub z podwyższonym pokładem dziobowym. Sylwetka okrętów wyróżniała się pojedynczym szerokim kominem i zastosowaniem dwóch dwudziałowych stanowisk armat na pokładzie dziobowym i nadbudówce rufowej. Wyporność standardowa wynosiła 1220 ton, normalna 1782 tony, a pełna 1992 tony. Podczas wojny, po modernizacjach uzbrojenia i wyposażenia wyporność pełna okrętów sięgała ok. 2200 ton. Długość całkowita „Dardo” wynosiła 95,95 m, a na linii wodnej 94,5 m, natomiast szerokość wynosiła 9,75 m. Zanurzenie wynosiło 2,9 m przy wyporności standardowej i 4,3 m przy pełnej.
Załoga etatowo składała się początkowo ze 165 osób, w tym 6 oficerów. Podczas wojny liczebność załogi rosła do ponad 210 osób.