organizm wycieńczony ascezą nie był w stanie poradzić sobie z powstałym zagrożeniem. Skierowany został najpierw na leczenie do Zakopanego, lecz w dalszym etapie choroby lekarze zalecili kurację w Egipcie. Spędził tam — konkretnie w Heluanie - jesień i zimę 1902/1903 (od marca 1903 kontynuując leczenie w Zakopanem). Do Egiptu powrócił wiosną 1904 i pozostał tam do jesieni.

W okresie rewolucji 1905 rozwinął działalność polityczną i publicystyczną, publikując pod pseudonimem Antoni Szech. W ciągu kilku lat sformułował ideowy program łączący chrześcijaństwo, socjalizm i patriotyzm.

Związał się z radykalnym ruchem ludowym w Królestwie Polskim. Uczestniczył w wiecu zorganizowanym przez Polską Partię Socjalistyczną (PPS) 2 listopada 1905 w warszawskiej filharmonii, a także przemawiał podczas zjazdu duchowieństwa katolickiego 13 grudnia tego samego roku, zainicjowanego przez Ligę Narodową.

Zaangażował się w działalność Polskiego Związku Ludowego – radykalnej organizacji chłopskiej – gdzie współtworzył redakcję pisma „Życie Gromadzkie”. Współpracował również z grupą chłopów z Tłuszcza, która od jesieni 1906 wydawała postępowo-lewicowy tygodnik „Siewba”;