Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego w Wysokim Kole – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat czarnoleski diecezji radomskiej).
Historia i architektura Świątynia została wzniesiona w 1637 roku w stylu wczesnobarokowym dla zakonu dominikanów, a ufundował ją Stanisław Witowski, kasztelan sandomierski i starosta zwoleński. Kościół został ukończony po 1681 roku, natomiast konsekrowano go w 1694 roku. W XIX wieku świątynia została przebudowana. Po kasacie zakonu dominikanów, kościół przejściowo należał do reformatów. Od 1897 roku świątynia pełni funkcję kościoła parafialnego. Około 1910 roku budowla została odnowiona. W czasie I wojny światowej kościół został poważnie uszkodzony (częściowo została zburzona fasada i jedna z wież). Po zakończeniu wojny świątynia została odbudowana. Budowla jest murowana, orientowana i otynkowana. Świątynia składa się z trzech naw, wzniesiono ją na planie prostokąta, w typie bazylikowym. Korpus nawowy jest trzyprzęsłowy, natomiast prezbiterium jest czworoboczne, jednoprzęsłowe, po bokach umieszczone są zakrystia i skarbczyk. Nad nimi znajdują się kaplice o tej samej wysokości co prezbiterium i nawy. Wchodzi się do nich schodami z naw bocznych. Elewacja frontowa jest ozdobiona dwiema wieżami, między którymi znajduje się kruchta.