Nawy boczne otwierają się do nawy głównej arkadami filarowymi. Ściany wnętrza rozczłonkowane są parzystymi pilastrami. Sklepienia kolebkowe z lunetami, oparte są na gurtach. Kaplice otwierają się do prezbiterium i naw bocznych arkadami, nakrywają je kopuły na pendentywach z latarniami. Połączone są ze sobą gankiem, znajdującym się za ołtarzem głównym. Elewacja frontowa została przebudowana w XIX wieku i po 1915 roku. Wieże w przyziemiu są na planie kwadratu, z kolei powyżej są na planie ośmiokąta, a na najwyższej kondygnacji na planie koła.
Elewacja frontowa zwieńczona jest trójkątnym szczytem z bogatymi spływami wolutowymi i sterczynami. Elewacje świątyni charakteryzują się podziałami ramowymi.
Świątynia posiada bogate wyposażenie i wystrój wpisany do rejestru zabytków (w sumie 113 zabytków), między innymi najcenniejszy obraz Matki Bożej, znany ze swoich łask.
Przypisy
Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie kozienickim Kategoria:Kościoły w diecezji radomskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego Kościół Kategoria:Architektura barokowa w województwie mazowieckim Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w XVII wieku Kategoria:Sanktuaria maryjne w diecezji radomskiej Kategoria:Dawne klasztory i konwenty dominikańskie w Polsce