23 września podczas kampanii wrześniowej dostał się do niewoli niemieckiej, pełnił funkcję komendanta obozu jenieckiego w Chodakowie a później pełnił funkcję ordynatora szpitala jenieckiego w Sochaczewie (1-21 grudnia 1939). Po zwolnieniu z niewoli wyjechał do Gorlic, gdzie jako lekarz pełnił funkcję kierownika Punktu Sanitarnego i Izby Chorych PCK (do 30 lipca 1941), następnie przeniósł się do Ubezpieczalni Społecznej. W październiku 1944 wyjechał do Krakowa gdzie pracował jako lekarz konsultant w Ubezpieczalni Społecznej (do kwietnia 1945)https://muzeummw.pl/wp-content/uploads/2022/05/11_1989.pdf . Po zakończeniu wojny wyjechał do Gdyni gdzie pracował jako lekarz konsultant w Ubezpieczali Społecznej. W lutym 1946 roku został przyjęty do służby w Marynarce Wojennej, został mianowany szefem wydziału sanitarnego Głównego Portu Marynarki Wojennej, następnie został szefem służby zdrowia Marynarki Wojennej (czerwiec 1946-1948). W 1948 został przeniesiony do rezerwy, został aresztowany i oskarżony o nadużycia finansowe i łapówkarstwo i poświadczenie nieprawdy. Przeciwko niemu przeprowadzono postępowanie sądowe, wyrokiem sądu został skazany na 15 lat więzienia i konfiskatę mienia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kazimierz Bielawski (1893-1965) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.