dukatów.
Na freskach (zwłaszcza przy Grzechu pierworodnym i Wygnaniu z raju) dostrzegalne są nawiązania do fresków Giotta, Masaccia oraz starożytnych sarkofagów. Z kolei Rafael Santi w swojej twórczości inspirował się freskami Michała Anioła. Nie wiadomo, czy Rafael mógł widzieć powstające malowidła na sklepieniu Kaplicy Sykstyńskiej. Giorgio Vasari podaje, że Rafael w porozumieniu z Bramantem miał potajemnie zobaczyć powstające freski. Przekaz ten uchodzi jednak za nieprawdziwy.
W 1513 roku malowidła oglądał Leonardo da Vinci. Pracę Michała Anioła ocenił negatywnie. Leonardo ocenił namalowane postacie jako poruszające się zbyt gwałtownie i przesadnie umięśnione. Biografistka Leonarda Antonina Vallentin wysunęła przypuszczenie, że w Traktacie o malarstwie uwagi dotyczące przesadnego ukazywania cech anatomicznych postaci mogły stanowić aluzję do fresków i innych dzieł Michała Anioła.
W 1535 roku Michał Anioł podjął się namalowania kolejnego fresku w Kaplicy Sykstyńskiej. Na zlecenie papieża Pawła III namalował Sąd ostateczny. Fresk został ukończony w 1541 roku. Kaplica Sykstyńska miała być wcześniej ozdobiona arrasami. Kartony do nich stworzył Rafael Santi w latach 1514–1516. Arrasy ukończono pięć lat później, krótko po śmierci Rafaela.