Eparchia mukaczewsko-preszowska () – dawna eparchia (diecezja) prawosławna we wschodniej części byłej Czechosłowacji, która podlegała kanonicznej jurysdykcji Serbskiego Kościoła Prawosławnego. Istniała od 1931 do 1945 roku i obejmowała wschodnią Słowację oraz Zakarpacie, a jej centrum znajdowało się w Mukaczewie.
Historia Historia prawosławia na terenie późniejszej eparchii mukaczewsko-preszowskiej (region Mukaczewa – obecnie obwód zakarpacki Ukrainy – i Preszowa – wschodnia Słowacja) sięga słynnej misji świętych Cyryla i Metodego do państwa wielkomorawskiego oraz sąsiednich regionów słowiańskich w IX–X w. Po podboju węgierskim oraz przyjęciu przez Węgrów chrztu w obrządku łacińskim rozwój rytu słowiańskiego został zahamowany. Chrześcijaństwu związanemu z tradycją patriarchatu Konstantynopola udało się przetrwać w północno-wschodnich regionach , gdzie powstała , działająca pod auspicjami prawosławnej metropolii kijowskiej.