Prawosławie było szczególnie silne wśród Rusinów aż do połowy XVII wieku, kiedy to w Królestwie Węgier doszło do unii użhorodzkiej (1646). W wyniku tej unii kościelnej utworzono odrębną greckokatolicką eparchię mukaczewską. W okresie forsowania unii z Rzymem oporni prawosławni z regionu nawiązali kontakty z sąsiednią prawosławną eparchią budzińską podległą serbskiemu patriarchatowi Peć, a później z . Jedna z najbardziej wysuniętych na północ parafii Patriarchatu Serbskiego istniała w mieście Komárno, a tamtejsza , zbudowana w XVIII wieku na miejscu starszej świątyni, stoi do dziś. W XVIII i XIX wieku władze monarchii Habsburgów, a następnie Austro-Węgier tłumiły prawosławie w regionie. Nawet na początku XX wieku chrześcijanie, którzy chcieli przywrócić administrację prawosławną w regionie Mukaczewa, byli prześladowani sądownie w „procesach marmaroskich” (pierwszy w 1904 r., drugi w 1913 r.), ponieważ w latach 1902–1903 zwrócili się do serbskiego biskupa budzińskiego Lucjana i do patriarchy karłowickiego Jerzego z prośbą o utworzenie nowych parafii w regionie. Inicjatywa została zablokowana przez władze państwowe, a inicjatorzy zostali oskarżeni o zdradę na rzecz Rosji i skazani za „podżeganie przeciwko narodowi węgierskiemu”.