Juan Cailles (ur. 10 listopada 1871 w Nasugbu, zm. 21 czerwca 1951) – filipiński polityk i wojskowy.
Życiorys Urodził się w Nasugbu w prowincji Batangas. Był synem osiadłego na Filipinach Francuza Hippolyta Caillesa oraz pochodzącej z archipelagu Marii Kauppamy. Miał sześcioro rodzeństwa. Pierwotnie uczył się w domu rodzinnym, jego nauczycielem był niejaki Ovidio Caballero. Ukończył następnie jezuicką szkołę, zdobywając uprawnienia nauczycielskie (1890). Pracował w placówkach edukacyjnych w kilku miejscowościach w tym w Rosario w Cavite.
Po wybuchu rewolucji z 1896 szybko włączył się do walki z Hiszpanami. Zorganizował oddział, w skład którego wchodzili ojcowie jego uczniów. Cieszył się ich szacunkiem i zaufaniem. Żołnierze nazywali go nauczycielem Caillesem bez względu na to, w którym miejscu w hierarchii wojskowej znajdował się w danym momencie ich dowódca. Brał udział w licznych walkach z siłami hiszpańskimi. W części z tych bitew polegli wyżsi od niego stopniem towarzysze broni, w tym generałowie Candido Tria Tirona, i . Cailles awansowany został do stopnia generała brygady w 1897. Dołączył tym samym do wyjątkowo młodych wojskowych, którzy pełnili wysokie stanowiska dowódcze podczas narodowowyzwoleńczych konfliktów na Filipinach na przełomie XIX i XX wieku.